Bayram günü yoğun kalabalıkla dolan lokantada sıra bekleyen birçok kişi vardı. O esnada, başında eşarbı bulunan ve adının sonradan İsmail Ay olduğu öğrenilen bir köylü, kalabalıkta bekleyen bir aileyi fark etti. Tereddüt etmeden aileye dönerek, “Bizim işimiz çıktı, biz kalkıyoruz, buyurun siz oturun” diyerek yerini onlara teklif etti. Ancak aile, bu nazik teklife aynı duyarlılıkla karşılık verdi: “Siz bize yer vermek için yapıyorsunuz, kabul edemeyiz, lütfen oturun.”
Bu ince ve centilmen davranış, lokantadaki diğer müşteriler ve çalışanlar tarafından gülümseyerek karşılandı. O anı yaşayanlar, içlerinden ya da açıkça İsmail Ay’ın bu hareketini takdir etti.
Şanlıurfa’nın misafirperverliği ve hoşgörüsü, Hz. İbrahim’in bereketiyle anılan bu topraklarda hâlâ yaşatılıyor. Urfalılar, sadece yemeklerini değil, yerlerini dahi misafirlerine sunacak kadar cömert. Bayramda yaşanan bu olay, kentin köklü kültürünü bir kez daha hatırlattı.